Het begon allemaal in het jaar 1917
Hiernaast en eronder ziet u de bouwtekeningen zoals die vandaag de dag nog gelden. Het is echter wel zo dat de maten en mallen nu nog precieser bepaald zijn en tijdens  de bouw van een Regenboog wordt deze regelmatig  gecontroleerd door de bouwer en leden van de technische commissie. Als een boog klaar is wordt deze officieel gemeten. Voldoet de boog aan alle eisen en maten dan wordt zij goedgekeurd. En het gaat hier niet om centimeters, maar om milimeters. Pas dan krijg ze een meetbrief en is het schip gerechtigd aan de klasse evenementen deel te nemen. Alleen zo kan de eenheid in de klasse worden bewaard en is een eerlijke competitie in de wedstrijden mogelijk.

Een Regenboog?!. Wat is dat??
Een Regenboog is een klassieke, houten open zeilboot. Deze behoort tot de Houten Nationale eenheidsklasse van kieljachten welke in 1917 is onstaan uit een prijs- vraag die door de Koninklijke Verbonden Nederlandsche
En geloof me, toen ging het allemaal heel anders !!!!
Alweer bijna 95 jaar geleden, in 1917 om precies te zijn, werd de allereerste Regenboog te water gelaten. De nummer 1.
Het ontwerp is afkomstig van ene G. de Vries Lentsch Jr., iemand die nog veel meer ontwerpen op zijn naam heeft staan waaronder de  bekende Pampus. Zijn bestaan heeft de regenboogklasse eigenlijk te danken aan het feit dat er begin deze eeuw behoefte ontstond aan een nieuwee eenheidsklasse naast de al bestaande klassen zoals de twaalfvoetsjollen, de in 1904 ingevoerde
A.B.C. klasse en de zes en acht meter klasse. Een aantal Nederlandse werven werd in 1915 verzocht een tekening te maken waarvan uiteindelijk het ontwerp van de Vries Lentsch het meest geschikt werd bevonden. Het was de bedoeling dat het schip een kostprijs zou krijgen van rond de duizen gulden. Dit streven bleek helaas een onmogelijke zaak in verband met de Eerste Wereldoorlog ondanks het feit dat was bepaald dat de huid van het schip niet van het dure teak- of
Er is door de jaren heen altijd veel belangstelling geweest om de wedstrijden te volgen.
Tekening van het zeilplan
Watersport Verenigingen is uitgeschreven. De winnaar van deze prijsvraag was G (Gerard) de Vries Lentsch Jr.
het schroeven van de huiddelen aan de spanten. Met de bouw van de  naoorlogse regenbogen deden nog een paar technische wijzigingen hun intrede die onder andere ten doel hadden de ventilatie onder in het schip te verbeteren om rot te voorkomen. Ook de zogenaamde mastspoorconstructie, de constructie waar de mast op steunt, werd aangepast opdat het gewicht van de mast beter over het schip werd verdeeld. De intrede van hechthout (een merknaam voor watervast gelijmd multiplex) heeft tevens een rol gespeeld. Waren de dekken op de oude regenbogen van vurendelen met linnen overspannen. Na de Tweede wereldoorlog werden ze allen van hechthout gemaakt. Dit had als voordeel dat het schip in z'n geheel steviger werd en goedkoper te bouwen. Bovendien scheelt het behoorlijk in onderhoudskosten. Ook wat betreft het beslag veranderde er het een en ander. Was het in 1917 normaal om beslag van gegalvaniseerd ijzer of brons te hebben, in de loop der jaren werd het steeds moeilijker om dit volgens de reglementen van de klassenorganisatie voor elkaar te krijgen omdat er steeds minder van dit originele materiaal in de handel was. Op een gegeven moment is dit dan ook vrij gegeven. Tegenwoordig is dit alles van mooi roestvrij staal gemaakt.
De eerste wedstrijd die werd gevaren, met zeven regenbogen aan de start, was op
10 juni 1917 op het Braassemermeer.
Met de komst van epoxy materialen is de bouw en het restaureren van de schepen echt verandert. Werd in het begin alles gepijkerd. Nu gelijmd met epoxylijm. De blanken huiddelen vernist of met andere soorten beschermende middelen ingesmeerd. Nu worden de boten met Primer en epoxyharsen geconserveerd waardoor het water niet meer bij het hout kan komen. Dit houd in dat Regenboog 1, bouwjaar 1917 nog wel een paar jaartjes meekan. Wat dacht u van nog eens 100 jaar.
In 1878 begint Gerardus de Vries Lentsch een eigen scheepswerf in Nieuwendam en dat is de start van een bloeiend bedrijf.
Aan de Kleine Haven is vanaf 1903 scheepswerf
Het Fort opgebouwd.
Foto AvdV.
Gerardus de Vries Lentsch (1841-1918) trouwt met Elisabeth Klop (1843 - 1925). Zij krijgen acht kinderen, vijf zonen en drie dochters. De zonen zijn Jan (1874 - 1923), Gijs (1879 - 1967)      Gerard Jr (1883 - 1973) en Willem (1886 - 1980). Klaas (1881 - 1954) is de derde zoon en hij staat te boek als scheepstekenaar. Klaas is de enige die geen scheepsbouwer is geworden. Waarschijnlijk was hij als tekenaar in dienst bij zijn broer Gijs.


Hij bouwde 72 Regenbogen en men zegt dat hij ze stuk voor stuk persoonlijk heeft gebouwd. Zij laatste Regenboog liep van stapel in 1944. Dat was de Regenboog nummer 90.

De oudste en de jongste broer, Jan en Willem, blijven werken op Het Ford. Hun vader overlijdt in 1918. Jan komt te overlijden in 1923 en moeder Elisabeth in 1925. Jan wordt opgevolgd door zijn zoon Gerard Jzn (Janszoon), geboren in 1901. Hij is nog jong als hij scheepsbouwer wordt. Over de dochters is niets bekend. We weten niet of zij enig rol hebben gespeeld in de scheepsbouw.

Na het overlijden van Jan is Gijs de oudste zoon. Er is een lijst met bewoners van de Nieuwdammerdijk opgenomen in het boek over Nieuwendam, peildatum 1928. Gijs en Klaas staan ingeschreven in het ouderlijk huis, Nieuwendammerdijk 202 -204. De Halve Maen doet dan waarschijnlijk geen dienst meer als kantoor.

Broer Willem de Vries Lentsch woont op de Nieuwdammerdijk 94. Neef Gerard Jzn zoon van broer Jan, woont op nummer 106. Oom en neef hebben tot 1960 samengewerkt. Gerardd de Vries Lentsch Jr. zal wel in de buurt van zijn werf op de Grasweg hebben gewoond. In 1975 werd de laatste werf van De Vries Lentsch opgedoekt. Gedurende bijna een eeuw heeft de familie naam en faam gemaakt.
Terug naar
è
In 1909 Liet Gerardus de Vries Lentsch een woonhuis en kantoor bouwen op de Nieuwendammerdijk, rechts op de foto. Het huis krijgt als naam De Halve Maen en heeft een zijingang, 202 en een hoofdingang, 204 .
De achterkant is wit geschilderd. Meteen naast het huis, niet zichtbaar op de foto, staat de Augustinuskerk. Foto AvdV.
Fragment van een kaart van Nieuwendam uit 1930, afkomstig van Bijzonder Collecties, Universiteit van Amsterdam
De Familie van G. de Vries Lentsch
In 1917 keert Gerard Jr. Het Fort de rug toe. Hij begint een werf aan de Grasweg 60-62. Die scheepswerf zal profiteren van de gunstige ligging aan het IJ. Gerard Jr zou in 1915 het ontwerp maken van de Regenboog. Maar ook is hij de ontwerper van de Pampus, Vrijheid en nog veel meer jachten.
In 1916 verlaat broer Gijs de firma. Hij begint een sloepenwerf aan de Ringvaart tegenover de Buikslotermeerdijk. Gijs vernoemt de werf naar zijn ouderlijk huis, De Halve Maen. Uit de geschiedenis blijkt dat Gijs al in 1912 een eigen werf had, aan de Ringvaart. Misschien was er nog geen sprake van ruzie tussen de broers. De werf ligt aan de tegenwoordige Waddendijk, ter hoogt van de Waddenweg. Dat was een apart deel van de Buikslotermeerpolder, dat omsloten werd door de Buiksloterdijk, de Buikslotermeerdijk met de Ringvaart en de Nieuwendammerdijk. Van 1930 to 1932 zou daar Tuindorp Buiksloot gebouwd worden, bekend geworden als Blauwezand. Onbekend is of Gijs de Vries Lentsch zijn sloepenwerft na de onteigening elder heeft voortgezet.

Vier van de vijf zonen nemen langzamerhand de leiding over op Het Fort, maar vijf kapiteins op één schip blijkt teveel van het goede.
Regenboogzeilen!!!  Kun je je als liefhebber van het zeilen een mooiere boot voorstellen. Ja, natuurlijk!! Want het is hard werken hoor aan boord van een regenboog. En dat is dan ook gelijk het allermooiste van een wedstrijdzeiler. Hard werken om voorin te varen. En vanaf het eerste jaar dat er wedstrijden werden georganiseerd voor de Regenboogklasse werd er gestreden. Ja, hard gestreden om de eerste plaat. Een veld Regenbogen vandaag de dag is een fantastische gezicht om van start te zien gaan. Ja, Ja, ik weet het ! Ik ben bevooroordeeld. Ik ben praktische geboren op een Regenboog dus ik weet niet beter. Maar toch. Kom maar een kijken bij de kaagweek of de Sneekweek, of, nee, ik weet er nog een beter. Het Nederlandskampioenschap. Dan zie je een veld Regenbogen om van te smullen. Kom gerust kijken ! En je kunt zo instappen bij diverse volgboten. Potje bier of een wijntje erbij en het is al gauw een happening. Vraag maar rond en bij deze ben je uitgenodigt.
Elke Regenboog heeft een geschiedenis, een familie die haar bezat en een eigen verhaal. En het zijn die verhalen die worden verteld, en die prijzen die zijn gewonnen, en de mannen die haar zeilden, die de klasse zo bijzonder maakt.

Straks als de klasse haar 100 jarig jubileum viert zullen veel van die verhalen worden verteld. Door de mannen van nu, over de mannen van toen !

De Regenboogzeilers.
mahoniehout mocht zijn maar van bijvoorbeeld grenenhout. De materiaalkosten waren in die tijd namelijk in hoofdzaak bepalend voor de prijs, het arbeidsloon speelde een minder belangrijke rol. Echter, in de loop der jaren veranderde dit en de eerste twintig jaar na de oorlog zijn er praktisch geen regenbogen bijgebouw omdat de bouwmethode op zich, er al een behoorlijk kostbare aangelegenheid van maakten. De kostprijs van de eerste
compleet uitgeruste regenboog lag tussen de Hfl. 1700,- en 1900,-. De naam Regenboog dankt de klasse overigens aan de oorsprongkelijke bedoeling van de ontwerper de schepen in allerlei verschillen-de kleuren te schilderen.
betrekking tot de bouwmethode. In hoofdlijnen zijn ze wel hetzelfde ge-
In de loop der jaren vonden er een aantal veranderingen plaats met
bleven hoor, maar toen bouwde ze de boten rechtop staand. Nu worden ze
op hun kop gebouwd. Werd vroeger bijvoorbeeld de huid aan de spanten gespij-
kerd, eerst werd dit vervangen door het klinken met roodkoperen bootnagels later door
Tekening van het lijnenplan
© Copyright 2012 Regenboog 15 Webmaster: Arno Sap